13 Księżyców dedykuję wszystkim Ważnym Kobietom w moim życiu, tym, które były, są i będą przez chwilę wspólnie ze mną wędrować. Pozwólcie, że wymienię 13 z nich.
Aga Sobel, Johanka Joanna Filas, Iza Kaczmarczyk, Izabela Uliarczyk, Agnieszka Lela Babulewicz, Karolina Wandal Art-Marchewska, Lena Lemańska, Anna Zabielska, Anna Wierzba, Anna Mazurekk, Maria Ela Lewańska, Anita Qmecka, Agata Karpowicz.
I.
Z początkiem cyklurodzą się postanowienia.Pakiet nigdy nie dotrzymanych słów.
Ja Szamanka – nie tworzę planów. Pozwalam doświadczeniom zaistnieć.
W czas Wilczej Pełni rodzi siępoezja Starego Księżyca.
II.Głód jest tęsknotą.Tęsknota jest głodem.Nasycam się zapachem mrozu.
Ja Szamanka wbijam zębyw zamrożony owoc. Zimny sokskleja usta w milczenie.
Obserwuję Śnieżną PełnięGłodnego Księżyca.
III.Spadający sopel loduzabija mrozy.Budzę się z odrętwienia.
Ja Szamanka przeciągam sięna styku czasów.Czasu Śmierci w Czas Życia.
Na niebo wschodziPełnia Kruków Księżyca Burz.
IV.Wartki strumień niesieziarno. Uwalnia z lodu kwiaty.
Ja Szamanka odurzamzapachem hiacyntów.Przywołują Siewną Pełnię.
Jest czas Księżyca Wzrostów.
V.Fioletowy zapach bzówzniewala umysł.Rodzi się szaleństwo namiętności.Ja szamanka obserwujętaniec życia, w tafli
Mlecznej Pełni.Zasypiam w Księżycu Kwiatów.
VI. Zapytuję syna o zapach miodu.„Jest słodki” – odpowiada dziecko.Ja Szamanka rozlewam Miodową Pełnię.Wschodzi Księżyc Uprawale nad miastem nie widać gwiazd.
VII.Księżyc Gromów wyrywaze snu nocy letniej.Ja Szamanka wchodzę w rolę Tytanii.Na deskach teatru lasówusypiam Oberonów aromatem lip.
VIII.Psi Księżyc szczekaniemobudził Burzę. Dęby
zadrżały rażone elektrycznym dreszczem.Ja Szamanka oślepiamPełnią Błyskawic.
IX.Nad sadem dojrzałOwocowy Księżyc.Brzemienne jabłonie i śliwyoczekują rozwiązania.Ja Szamanka wznoszę sięponad łąki. Z naręczem strumienirodzę Pełnię Plonów.
X.Otulam się chłodną mgłą oddechu.Gładząc futro martwegowilka umieram.Ja Szamanka przycinam dnistąpając po Księżycu Więdnących Traw.Jeleń skrywa się przedPełnią Myśliwych.
XI.Zatrzymuję się międzyŻyciem a Śmiercią.Ja Szamanka unoszęZasłonę Wszechświatów.Wpuszczam Duchy w wymiarymaterii. W Księżycu Szronuzapalam znicz pamięci.
XII.Zasypiam oświetlonaDębową Pełnią.Biały puch zimowej pierzyny schładza krew. Zwalniabieg jej strumienia.Na poduszcez Księżyca Długich Nocy,Ja Szamanka śnię o gwiazdach.
XIII.Roztaczam nad światemblask Błękitnej Pełni.Ja Szamanka w rzadkiej modlitwiebłogosławię słowem.Duchy sprzyjają cierpliwym...............................autor Obrazu: Susan Seddon - Boulet
W animistycznej, a co za tym idzie, szamańskiej wizji
świata, wszystko jest żywe i nasączone duchem. Posiada duszę. Istnieje i jest
realne, jak namacalny fizyczny świat. 
